In ‘Het Veld’

Als antropoloog zoek je altijd naar Een Interessant Veld, een plaats waar je besluit een interessant onderzoek uit te gaan voeren. Het is meestal een Veld waar nog weinig onderzoek in is gedaan, een Veld dat interessante ontwikkelingen doorgaat, een Veld dat bij kan dragen aan bestaande antropologische theorieën. Een aantal maanden geleden heb ik besloten de Hong Kong Special Administrative Region te kiezen als Mijn Veld. Hong Kong zal de plaats zijn waar ik mijn antropologische veldwerkonderzoek uit zal voeren.

Bijna drie weken geleden ben ik aangekomen in Het Veld. De eerste week ben ik in goedkope hotels in Kowloon verbleven, waar ik mijn eigen kamertje had. Ik had behoefte aan privacy, na zes weken samengewoond te hebben met een gezin in Guangzhou. Maar de privacy, gecombineerd met de intensiteit van Hong Kong, maakte me eenzaam en verdrietig.
Na een week verhuisde ik met al mijn spullen naar Hong Kong Island, waar ik zeven nachten in een hostel heb geslapen. Het was een gezellig hostel, met leuke mensen. Ik heb in één weekend drie keer een kroeg van binnen gezien, ik heb goede gesprekken gehad met westerlingen, ik heb gelachen en mezelf verwend met lekker eten. Na die week voelde ik me weer goed.

Afgelopen zaterdag heb ik de voorlopig laatste verhuizing meegemaakt. Sinds die dag woon ik in een klein appartement, waarin ik mijn eigen kamertje heb en de rest van de woning deel met een Australisch meisje (33 jaar, Engels lerares). Ik heb mijn tas helemaal uitgepakt, mijn kamer ingericht en de wanden behangen met foto’s van mijn familie, eeen grote kaart van Het Veld en een kalender waarop ik mijn onderzoeksactiviteiten bij kan gaan houden. Ik heb een grote wok gekocht en een paar nieuwe kleren. Mijn bed is heerlijk zacht, de airconditioner heerlijk koel en de douche heerlijk warm. Ik kan het goed vinden met mijn huisgenootje en heb gezellige gesprekken met haar. Ik voel me thuis in dit appartementje.

Helaas kan ik nog niet hetzelfde zeggen van Hong Kong. Hong Kong is een regio in China dat ongeveer net zo groot is als Nederland. Het bestaat uit verschillende delen. Het grootste deel van Hong Kong zit aan het vasteland van China vast. Het bestaat uit de New Territories, het deel dat als laatste gekolonialiseerd werd door Groot-Brittanië en dat de afgelopen decennia veel ontwikkelingen doormaakt. Er wordt veel nieuw gebouwd op dit deel van Hong Kong; er zijn grote residential areas. Ik vind het een troosteloos deel, een deel waarin nieuwe gebouwen ruimte bieden aan de tienduizenden mensen die overdag op andere plaatsen werken.
Ten zuiden van de New Territories ligt Kowloon, een ontzettend druk deel van Hong Kong. Het is het deel dat wellicht nog het meest op China lijkt, met Chinese winkeltjes en restaurants en de intense drukte die kenmerkend is voor het land. Dit alles wordt doorsneden door de brede Nathan Road, een straat vol mensen, lichtreclames, verkeer, handelaren. Een goede beschrijving geven van Kowloon is onmogelijk en schiet altijd tekort. Er is teveel licht, geur en geluid.
Het meest zuidelijke eiland is Hong Kong Island, het eiland waar ik woon en – tot nu toe – de meeste tijd doorbreng. Het is een bergachtig eiland, met steile straatjes. Het is een westers eiland, met een MacDonalds en Starbucks op elke hoek van de straat. Het is een toeristisch eiland, waar elke dag duizenden bezoekers rondlopen. Het is een eiland dat uit zijn voegen barst. Overal zijn shopping malls, mensen, verkeer, reclames. Rondlopen op Hong Kong Island betekent een constante stroom van prikkels, die niet te negeren is. Overal is activiteit, 24 uur per dag.
In het westen van Hong Kong liggen het grote Lantau Island en het kleinere Lamma Island, twee eilanden met rust, natuurgebieden, mooie stranden, prachtige wandelpaden. Ook het oosterse deel van Hong Kong schijnt zo te zijn. Het zijn gebieden die niet te veranderen zijn, doordat de hoge berggebieden en stevige tyfonen geen hoogbouw toelaten. Het zijn de delen van de regio waar ik kan ontvluchten aan de constante stroom van activiteit die me op Hong Kong Island en Kowloon omringen.

De afgelopen weken heb ik – zoals ik dat graag doe – veel rondgelopen en bekeken. Ik ben naar stations gegaan en ben in de omgeving daarvan gewoon rond gaan lopen. Ik heb geprobeerd een idee te krijgen van waar de dingen zich bevinden, hoe groot alles is, hoe deze regio er uitziet. Uiteraard ben ik nog lang niet klaar; er zijn nog zoveel plaatsen waar ik niet geweest ben en die ik nog moet ontdekken. En dat komt vast allemaal nog wel.

Mijn Veld is de Hong Kong Special Administrative Region, een regio ongeveer zo groot als Nederland. Het is een groot Veld: het oppervlakte en de verschillen zijn te groot om allemaal mee te kunnen nemen in mijn veldwerk. Afbakening is nodig. Tot nu toe bakent Mijn Veld zich automatisch af tot Hong Kong Island en Kowloon, de gebieden waar de meeste activiteit plaatsvindt, waar dingen gebeuren, waar elke dag duizenden mensen kerken en tempels bezoeken. Wellicht dat deze afbakening de komende maanden gaat verschuiven naar andere delen van Hong Kong; wellicht dat de afbakening wijder wordt en ook een deel van mainland China meeneemt. Ik weet het nog niet.

Dit is Mijn Veld, hier is waar ik mijn veldwerkonderzoek uit zal voeren. Dit is de plaats waar ik als antropoloog op zoek zal gaan naar interessante dingen, nieuwe ontwikkelingen, zaken die bij zullen dragen aan bestaande antropologische theorieën. Tot nu toe is het nog echt een zoektocht, waarin ik veel brieven schrijf naar organisaties, me aanmeld voor zoveel mogelijk activiteiten, en deze week mijn eerste twee interviews heb. Ik ben nog in de opstartfase, ik heb nog geen idee waar ik heen zal gaan en wat ik tegen zal komen. Ik zie het wel.

Nu ga ik weer terug Het Veld in, naar buiten, waar de temperatuur stijgt en de luchtvochtigheid volgens de berichten vandaag 87% is. Mijn plan voor vandaag: met de metro naar het volgende station en daar rondlopen, observaties maken van wat ik zie en proberen met mensen te praten over zaken. Want dat is wat antropologen doen.

Advertisements

One thought on “In ‘Het Veld’

  1. Hey Maris,
    Heel leuk om weer je verhalen te lezen. Pff, het leven van een antropoloog valt soms niet mee he, eenzaam, zoekend en wachtend. Maar je weet je altijd weer te redden en hebt strategieen ontwikkeld die je weer uit die onvermijdelijke dalen halen. Ik vind het onwijs knap. En ik ben blij dat je huisje goed is. Ik hoop dat Hong Kong toch ook een beetje thuis gaat voelen! Heel veel succes, goed bezig en een dikke knuffel!
    Fem

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s