Reflecties op zes weken Guangzhou

Zes weken Guangzhou zitten erop. Zaterdag (18 augustus) vertrek ik met de trein naar Hong Kong. Daar verblijf ik eerst in een hostel en ga ik op zoek naar een kamer om te huren, wellicht weer bij een gezin in huis. En dan ga ik beginnen met waarvoor ik eigenlijk deze kant op ben gekomen. Zes weken Guangzhou waren kort. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk te zien en zoveel mogelijk Chinees te leren. Ik heb veel Chinese taal en gebruiken geleerd van het gezin waar ik bij in huis heb gewoond, maar ik heb af en toe ook behoefte gehad aan meer privacy. Ik heb op school leuke mensen leren kennen waar ik mee heb gelachen en mijn ervaringen in en gedachten over Guangzhou mee heb gedeeld, en mijn lerares heeft me veel geleerd over Chinese cultuur, gezegden en volksverhalen.
Zes weken in Guangzhou zijn voorbij gevlogen. Er zijn nog steeds dingen die ik had willen zien en willen bezoeken, voornamelijk ook buiten de stad. En toch waren zes weken ook genoeg. Het is nu tijd voor de volgende plek en het volgende avontuur, dat zal plaatsvinden in Hong Kong.

Guangzhou is een ontwikkelde stad. Het is een westerse stad, waar op elke hoek van de straat een MacDonald’s en Starbucks zitten en waar bijna alle mensen rondlopen in westerse (merk)kleding. Het is een stad die gekenmerkt wordt door hoogbouw, economie en commercie, en Guangzhou doet qua welvaart niet onder voor een stad in Europa. Het is goedkoper dan Europa, maar dat is wellicht het enige verschil. Voor Chinese begrippen is het een dure stad, en een stad vol mogelijkheden, mits je het redt om ’self-made’ te worden.
China kent veel van deze steden. Beijing, Shanghai, Shenzhen, Guangzhou. Allemaal steden die gebouwd zijn op economie en op het volgen van de westerse weg naar welvaart. Allemaal steden die opgekomen en gegroeid zijn onder invloed van Deng Xiaoping’s gedachtengoed.

Maar China is ook een ontwikkelingsland, waarin mensen op het platteland moeite hebben om te bestaan en zich beperkt weten in hun ontwikkeling door de hukong die ze bezitten en die ze verbindt aan één specifieke plaats om te wonen, te werken en hun kind naar school te sturen. Aspecten van de Chinese onderontwikkeling dringen door tot de grote steden, voornamelijk tot de oudere gedeelten van de grote steden, waarin gebouwen vaak niet hoger zijn dan zes verdiepingen, waar in smalle steegjes was hangt te drogen, waar mensen elke dag voor het boeddhistische beeld in hun kleine winkeltje wierook branden, waar men op straat leeft en elkaars buren kent. Deze delen van de stad, waar in het openbaar geleefd wordt, worden omringd door stadsdelen waar mensen zich zo veel en zo lang mogelijk in geairconditionede ruimtes verschuilen, vluchtend voor de hitte.

Guangzhou is een stad verdeeld tussen mensen die het nog moeten maken (als ze dat al willen) en mensen die het al hebben gemaakt of daar naar op weg zijn. Het is een stad met dure gebouwen waar bazen in privé-auto’s door hun chauffeurs naar toe gereden worden, met fabrieken waar honderden mensen elke dag hun uiterste best doen om voor zo min mogelijk geld ‘made in China’ te produceren, en met straten vol winkeltjes die allemaal hetzelfde product verkopen. Het is een stad waar oost en west samenkomen, maar nauwelijks integreren met elkaar. Chinese traditie, goedkoop en goed Chinees eten en Chinese hospitality zijn te vinden in het ene deel van de stad; westerse kleding, westers eten en westerse welvaart in het andere deel. Het lijkt op het oosten versus het westen, maar dan in het klein.

Dit is hoe Guangzhou er op het eerste gezicht uitziet. Een stad met twee gezichten, gescheiden van elkaar door de achtbaans Yuexiu Lu (straat). Dit is wellicht hoe toeristen de stad zien, doordat ze overnachten in één van de luxe hotels of appartementencomplexen in het westerse gedeelte en ’s ochtends met de tourbus of metro naar het oudere gedeelte afreizen. Dit is hoe ook ik Guangzhou heb ervaren, gescheiden tussen het deel van de stad waar mijn school en huis zich bevinden, en het deel waar ik zo vaak mogelijk ’s middags heen ben gegaan om plaatsen te bezoeken en te genieten van het drukke Chinese leven.

Duik je dieper in Guangzhou, dan leer je dat dit beeld te zwart-wit is. Er zijn plaatsen waar het oosten en het westen met elkaar integreren of harmonieus naast elkaar bestaan. Tussen hoge appartementen- en kantoorcomplexen bevindt zich dan ineens een ruim duizend jaar oude tempel; dan staat buiten een duur Chinees restaurant op de grond ineens een kleine pot met de naam van de Boeddha erop waar elke ochtend een wierookstokje in wordt gebrand; dan staan op de stoep van peperdure malls elke dag vanaf 16.00u tot middernacht mensen voor zelfgemaakte karren snacks te bereiden voor de verkoop. In zes weken tijd heb ik geprobeerd zoveel mogelijk van deze integratie van oost in west en omgekeerd op te merken.

Helaas waren deze zes weken in Guangzhou te kort om me echt op dit onderwerp te storten. Elke ochtend heb ik 3,5 uur Chinese les gehad, elke avond heb ik twee tot drie uur lang huiswerk gemaakt. Elke dag heb ik geprobeerd een kort verhaaltje te schrijven in het Chinees, om grammatica en karakters te oefenen. Op regenachtige dagen ben ik een boekenwinkel ingedoken om Chinese kinderboeken te lezen. Waar ik ook heen ging, ik heb altijd geprobeerd Chinees te praten (wat me af en toe nog niet hielp, aangezien men in het oude gedeelte van de stad voornamelijk Kantonees spreekt, geen Mandarijn). Qua onderzoek ben ik nog niet verder gekomen, of eigenlijk nog niet echt begonnen. Maar ik heb al wel ideeën gekregen. Ideeën die mijn interessegebied verbinden met economie en met ontwikkeling en ontwikkelingssamenwerking.

Zes weken waren wel lang genoeg om me voorbereid genoeg te voelen op Hong Kong. Ik heb ideeën gekregen over waar ik in Hong Kong op kan gaan letten en welke dingen ik zou kunnen vragen om een gesprek te beginnen. Ik ben weer gewend aan de Chinese rituelen in tempels. Ik heb een aantal waargebeurde verhalen gelezen van mensen die in het midden van de vorige eeuw naar Hong Kong trokken, op zoek naar meer vrijheden of meer geld. Ik ben beter gewend aan overvolle metros, voorkruipende mensen en haast.

Zaterdag vertrek ik naar Hong Kong, een nieuwe Chinese regio. Ik verwacht een stad die een stuk kleiner is, maar vele malen drukker dan Guangzhou, omringt door bergen, prachtige natuurgebieden en de zee. Ik hoop op lucht die frisser is en minder vervuild door smog en luchtvochtigheid. Ik verwacht veel Engels en weinig Mandarijn. Ik hoop op inspirerende ervaringen en gesprekken. Ik verwacht druk te worden en veel informatie te kunnen verzamelen. Ik hoop druk te worden. Maar vooral hoop ik veel mensen te ontmoeten en Hong Kong beter te leren kennen dan dat ik Guangzhou na zes weken ken.

Hong Kong, here I come.

Advertisements

2 thoughts on “Reflecties op zes weken Guangzhou

  1. Hallo Mariske,
    Hoe meer ik lees over je alles behalve alledaagse leven, hoe meer ik wel eens denk dat je onder een uitzonderlijk gesternte geboren bent, zoals jij omgaat met alle elementen van het leven is maar weinigen gegeven. Ondanks dat we je missen zijn we beretrots op je en we weten inmiddels maar al te goed dat je je weg altijd (terug)vindt, welke elementen er ook op je pad komen. Het onderzoek gaat vast en zeker lukken, ook omdat je de capaciteit hebt ten alle tijde bij te sturen op je weg naar het einddoel. Alle succes gewenst, blijf genieten en doorgaan om de mensen om je heen te inspireren door en met jouw aanwezigheid. Liefs, we houden enorm van je.
    xxx mam en pap

  2. Dag Mariske,

    Met plezier kijk ik steeds weer uit naar je blog! Ik geniet van je verhalen en heb een enorme bewondering voor je! Bedankt om je boeiende ervaringen met ons te delen! Veel succes in Hong Kong!
    Groetjes,
    Sabrina

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s