Het dagelijks leventje

Precies twee weken geleden, woensdagavond 27 februari rond zes uur ‘s avonds, landde ik op het vliegveld van de miljoenenstad Sydney. Ik zit hier nu precies twee weken. Ik kan me bijna niet voorstellen dat het nog maar twee weken zijn. Ik heb een dagelijks ritme gevonden en heb het gevoel dat ik dat ritme al tijden aan het volhouden ben. Maar nee, het zijn slechts twee weken, en ik heb er nog honderdtachtig te gaan.
In twee weken tijd heb ik mezelf bekend gemaakt met het Dunmore Lang College, met de campus en omgeving van de Macquarie University, een beetje met de stad Sydney en met een aantal van de vele mensen die hier dagelijks rondlopen. Ik verken steeds meer van het grote wateroppervlak om me heen, waardoor de oceaan – die in mijn vorige blogbericht nog immens groot en moeilijk te begrepen leek – vriendelijker is geworden en me steeds een beetje meer ruimte geeft mezelf te zijn en mijn eigen pad te kiezen.

Voor lange tijd verhuizen naar een ander land, waar je omringd wordt door nieuwe mensen en nieuwe ervaringen opdoet, zou een mogelijkheid kunnen zijn om jezelf eens goed onder de loep te nemen en een aantal dingen aan jezelf te veranderen. Het kan je een kans bieden om eens iemand anders te zijn; te proberen om leuker, grappiger, sportiever, aardiger of opener te zijn dan je in je ‘oude leven’ was. Het zou je zelfs een gelegenheid kunnen bieden om weer opnieuw te beginnen, je fouten achter je te laten en met een schone lei nieuwe mensen te ontmoeten.

Toch werkt dat niet zo. Je bent wie je bent, waar je ook bent. Hoe hard je ook probeert, je blijft net zo leuk, grappig, sportief, aardig of gesloten als eerder. Je kan jezelf niet veranderen en zelfs verhuizen naar de andere kant van de wereld biedt je nooit volledig de mogelijkheid om eens een compleet ander mens te zijn, met andere eigenschappen en een andere manier van leven en werken.

En dus ben ook ik weer ‘teruggevallen’ in hetzelfde ritme dat ik aanhield tijdens mijn studententijd in Nijmegen, het ritme dat er toen voor heeft gezorgd dat ik twee studies in zes jaar tijd heb kunnen afronden en dat er hopelijk nu voor gaat zorgen dat ik binnen nu en honderdtachtig weken mijn PhD haal.

Ik sta elke ochtend op rond half acht, was me en kleed me aan, haal een kop koffie, eet yoghurt met cruesli en loop naar de universiteit, waar ik rond half negen begin met de dag. Tussen de middag eet ik wat in de Campus Hub, een grote overdekte plaats waar je kan kiezen uit vele soorten eten uit verschillende streken van de wereld: sandwiches, hamburgers met friet, fish and chips, Mexicaans, Thais, Italiaans, Chinees, Japans. Daarna probeer ik weer een paar uur orde te scheppen in de chaos die er heerst in mijn hoofd met betrekking tot mijn onderzoek. Wat er de rest van de dag gebeurt, staat geschreven in mijn agenda. Op maandag- en dinsdagmiddag heb ik een college, soms ga ik naar een interessant colloquium en eens per week spreek ik af met Zhang Lan die me Chinees probeert te leren.
Rond half zes ben ik meestal terug in het college, waar ik tijdens het avondeten telkens naast nieuwe mensen probeer te gaan zitten, wat soms wel en soms niet leidt tot gesprekken. Na het eten ga ik naar mijn kamertje, waar ik programma’s kijk via internet, mails beantwoord of boeken lees. Tussendoor spring ik onder de douche en rond tien uur duik ik het bed in. Net als tijdens mijn studententijd in Nijmegen.

En af en toe doe ik geweldig leuke dingen tussendoor en kom ik op bijzondere plekken, waar ik prachtige ervaringen opdoe. Afgelopen donderdag heb ik in de stad wat gegeten, een lekker biertje gedronken en erg gelachen met een oud-studiegenootje. Afgelopen vrijdagavond ging ik mee op een cruise door de haven van Sydney, waarbij ik prachtige foto’s heb kunnen maken van de skyline van de stad (zie hieronder), heerlijk heb genoten van de verschillende soorten bier van Sydney en omgeving, een aantal leuke nieuwe mensen heb leren kennen en zelfs een klein tijdje heb gedanst (helaas was het hiphopmuziek…). Afgelopen zaterdag ben ik op huisbezoek geweest bij mijn begeleider, zijn vrouw en zijn kinderen en heb daar heerlijk gegeten en lang gekletst. Vooral de treinreis naar hun huis toe was prachtig: die duurde bijna een uur en de trein reed door een prachtig natuurgebied en langs een adembenemende baai.

Ik heb dus een ritme gevonden waarin ik het nuttige met het aangename weet te combineren – net als tijdens mijn studententijd in Nijmegen – en tot nu toe bevalt me dit prima. Er is alleen één belangrijk onderdeel uit mijn vorige studententijd dat ik hier in Sydney soms erg mis: ergens in de stad afspreken met lieve, goede vrienden, een lekker biertje drinken en kletsen over niets of goede gesprekken hebben over van alles. Wellicht komt dat nog; tenslotte ben ik hier nog maar net twee weken en heb ik er nog honderdtachtig te gaan.

Advertisements

7 thoughts on “Het dagelijks leventje

  1. Leuk! En mooie foto’s :-). Ik mis ook loze en inhoudelijke gesprekken met je…Gelukkig kan ik je verhalen lezen! Liefslieke

  2. Hey Marisj!!!!!!

    Lang niet gereageerd…. en damn… veel leeswerk als je het niet bij hebt kunnen houden :p Tot afgelopen weekend hadden we nog geen internet op ons nieuwe stekkie en op het werk had ik niet zoveel tijd 😦 Maar nu zijn Sanne en ik weer helemaal bij!!! Gaaf dat je zo je weg aan het vinden bent… snap dat het in het begin allemaal heel groot en onsamenhangend en onduidelijk lijkt, maar wel mooi om daar zelf je eigen draai aan te geven en je weg in te vinden!!! Mooie uitdaging en ik weet zeker dat je je daar helemaal in gaat redden Wereldburger Antropoloog ;p

    Haha hier alles ook goed, bevalt goed dat burgerlijke, chaotische nieuwe stekkie 😀

    Dikke doei van Sanne en Randy!!

  3. Wij vinden de waalbrug van Sydney wel een beetje in het niet vallen vergeleken met de echhhte (met zachte ggg!!) 😉

    Dank je wel voor je mooie verhalen lieve Maris! Wij drinken er hier eentje op jou 🙂

    Veel liefs, Sam, Pluus, Fem & Zaar

  4. Ha Mariske,
    wat heb je al enorm veel gedaan in twee weken!!!
    heb je ook al wat leuks aan de muur van je kamer gehangen ; )

    groetjessss
    inge

  5. Lieve Mariske,

    fijn dat je het naar je zin hebt! Leuk om te lezen dat je je al iets meer thuis voelt!

    Succes en veel plezier,

    Yuli

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s