Een antropoloog in North Ryde, Sydney

Het leren kennen van een nieuwe plek op de wereld gaat volgens mij in een steeds groter wordende cirkel. Eerst ontdek je het meest kleine cirkeltje rondom de plek dicht bij je: de kamer, het huis of het hotel waarin je verblijft voor korte of langere duur. Daarna loop je naar buiten en probeer je de nabije omgeving te leren kennen. Eerst de straat waaraan je je bevindt, daarna eventueel de wat kleinere zijstraten, tot je je uiteindelijk thuis en gewend voelt op de wegen van de wijk die je omringt. Daarna breidt je dat gebied weer uit. Je begint de wijk die naast de jouwe ligt te ontdekken of misschien wel een deel van het openbaar vervoerssysteem, dat je naar een andere wijk van de stad brengt. Je leert hoe je je het snelst van A naar B kan verplaatsen en gaat daarna pas kijken waar C zich bevindt en hoe je daar kan komen. Je cirkel van ontdekte plekken wordt zodoende steeds een beetje groter en uitgebreider.

Op deze wijze ben ik al twee volle dagen aan het rondlopen in de wijk North Ryde, in het noorden van Sydney; de wijk waar mijn kamer en de universiteit zich bevinden. Steeds verder breid ik mijn cirkeltje uit, niet alleen in de breedte, maar ook in de diepte. Telkens weer probeer ik nieuwe wegen te ontdekken en vertrouw ik op mijn richtingsgevoel (‘helaas’ ben ik een vrouw en brengt dat laatste mij niet altijd naar de gewenste plek van bestemming). Waar ik eerst rechts ging, ga ik eens links en probeer ik de weg weer terug te vinden. En waar ik gisteren langs de grote weg liep, ga ik vandaag eens een zijpaadje in.

Dit alles doe ik vertrouwend op mijn achtergrond als antropoloog en op de twee waardevolle kwaliteiten die ik tijdens mijn opleiding tot antropoloog heb opgedaan (en die velen van jullie ook in huis zullen hebben): een grote mate van aanpassingsvermogen en een open blik naar de wereld en de mensen om mijn heen. Zo loop ik al twee dagen als antropoloog door de straten van een deel van North Ryde; leer ik de weg, de omgeving en een paar mensen kennen; en word ik mij er steeds meer van bewust waarom ik hier ben en wat ik hier ga doen.

Maar ben ik eigenlijk wel antropoloog? Nee, nog altijd niet. Of waarschijnlijk moet ik zeggen: niet meer. Want ik ben weer officieel studente antropologie, inclusief studentenkaart, een studenten mailadres, studentenkorting bij verschillende faciliteiten en een online studentenprogramma vergelijkbaar met Blackboard. Ik ben weer student en vanaf maandag zal het studeren weer daadwerkelijk beginnen.

Het opbouwen van het kleine cirkeltje begon woensdagavond, na aankomst vanaf het vliegveld, bij het ontdekken van mijn kamertje. Een klein, donker, oud hokje, met oud, duidelijk veelvuldig gebruikt meubilair. Wat een stap terug van wat ik in Nijmegen had! Onder de douche – campingdouches waar je nog net geen muntje in hoeft te gooien – werd ik ook niet veel vrolijker. Ik viel uitgeput in bed en heb erg lang geslapen. De volgende ochtend – bij daglicht en met dank aan het aanpassingsvermogen waar ik het over had – zag ik alles gelukkig in een ander perspectief en kon ik zelfs blij zijn met mijn kamertje. Het eenpersoonsbed is groter dan ik had en zou zelfs als ‘kingsize’ aangeduid kunnen worden. Ik heb een eigen huistelefoon, waterkoker en koelkastje. Voorin de kamer bevindt zich zelfs een heuse inloopkast voor mijn kleren, schoenen en tassen! Aan mijn eigen persoonlijke wasbak kan ik me wassen en klaarmaken voor de dag. En ik wordt elke ochtend wakker met een mooi uitzicht op een klein, groen parkje.

Na het ontdekken van mijn kamertje, begon ik aan de rest van het gebouw. Ik ‘woon’ in een college, een soort studentenvereniging. Dit jaar wonen er in deze college 191 studenten van alle leeftijden en studies, zowel in het hoofdgebouw (waar ik zit) als aan de andere kant van de weg. Het hoofdgebouw bestaat uit een nieuw en een oud deel; ik zit in het oude gedeelte op de 4e verdieping, waar alleen maar postgraduate studenten zitten. Elke avond krijg ik eten in de grote eetzaal op de 1e verdieping – eten dat vergelijkbaar is met de maaltijden uit de Refter, maar het is beter dan koken in het gezamenlijke, vieze, kleine keukentje. Elke ochtend loop ik naar de eetzaal om een kop gratis koffie op te halen en mee terug te nemen naar mijn kamer. Langzaam begin ik ook mensen hier te kennen. Ik heb mijn buurman al ontmoet en een aardige jongen van drie deuren verderop. En gisteren tijdens het avondeten ben ik gewoon naast iemand gaan zitten, wat leidde tot een leuk gesprek en een mailadres van iemand die me wellicht kan helpen met het vinden van een cursus  Chinees.

De eerste dag van mijn verblijf heb ik mijn cirkel nog verder verbreed. Ik ontdekte delen van de (erg groene!) Macquarie Univerisity campus, waar ik me officieel in heb laten schrijven als PhD student, mijn studentenkaart heb laten maken en gegeten heb bij defood court (waar je keuze hebt uit tientallen soorten voedsel, het ene nog lekkerder (en duurder) dan het andere). Ook ontdekte ik deze eerste dag de Macquarie shopping mall, een heel groot overdekt winkelcentrum waar ik compleet verdwaald ben op zoek naar een supermarkt voor wat ontbijt.
De tweede dag werd de cirkel nog groter en vooral ook dieper, toen ik op de campus het gebouw ontdekte waar de afdeling antropologie zit (uiteraard ergens achteraf) en ik daar een kamer toegewezen kreeg die ik met drie andere PhD studenten deel; toen ik me aanmeldde voor een rondleiding door de vernieuwde prachtige universiteitsbibliotheek; toen ik een kijkje ging nemen in de universiteitsboekwinkel (waar slechts een klein deel van één kast is toegewijd aan antropologie); en toen ik in de food court het Thaise eten eens probeerde in plaats van het Italiaanse de dag ervoor. Wederom waagde ik me aan de Macquarie shopping mall, na eerst een goede uitleg van het complex te hebben gekregen van de head of the anthropology department. Nu begrijp ik de weg en was het mogelijk om naar een bank te gaan om een bankrekening te openen en naar verschillende winkels om me te laten informeren over een telefoonabonnement.

Het plan voor vandaag is mijn cirkel nog verder uit te breiden door kennis te nemen van het treinsysteem en van het centrum van de stad. Tijd om eens te kijken naar waar ik daadwerkelijk ben: Sydney, de stad met de Harbour Bridge, het operagebouw en de vele mooie parkjes. Hopelijk stopt het straks met regenen, al berichten de voorspellingen anders (het regent al vanaf het moment dat ik hier ben aangekomen). Maar Sydney in de regen is vast ook prachtig.

Dus stop ik met typen nu. Tijd om de stad te gaan ontdekken en mijn cirkel nog meer uit te breiden. Echter, vandaag even niet als antropoloog of als student – maar gewoon als nieuwsgierige, nieuwe toerist.

Advertisements

4 thoughts on “Een antropoloog in North Ryde, Sydney

  1. He Maris!!! Wat zit je daar gezellig! Vooral die tekeningen aan het prikbord maken het nog gezelliger. Hugo en Olivier waren erg trots deze in Australie aan een muur te zien hangen. Wat een km-ers hebben ze afgelegd. Cool hoor! Nou, enjoy en we lezen je graag hoor. We willen graag alles van je weten!
    Liefs NIMADAHUO

  2. Hey Maris! Geniet van je nieuwe ontdekkingsreis!
    Ik hoop dat Sydney een heerlijke stad is. En anders heb je het prachtige China nog voor de boeg 🙂
    Leuk om je verhalen te lezen!
    En hang maar veel foto’s aan de muur, want het zag er nog een beetje grijs uit 🙂 Misschien foto’s van de route naar de supermarkt, zodat je die uit je hoofd kan leren:)

    Liefs Tamara

  3. Ha Maris,

    Leuk dat je zo snel al een bericht schrijft, ik krijg spontaan ook zin om nieuwe dingen te gaan ontdekken!

    Veel plezier verder met je ontdekkingsreis en succes maandag!

    knuffel lucie en groetjes van thijs

  4. Dat klinkt niet minder avontuurlijk dan Afrika! Ik hoop op nog veel meer verhalen, echt een fijne onderbreking van de werkdag :-). Veel plezier met het verder ontdekken van je kamer, de buurt, Sydney, Australië en China!
    Liefslieke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s